و از آن حضرت مروى است كه : خداوند عالميان به حضرت موسى بن عمران عليه السّلام وحى فرمود كه : اى پسر عمران دروغ مىگويد كسى كه گمان مىبرد كه مرا دوست مىدارد ، و چون شب شد به خواب مىرود و از من غافل مىشود ، آخر نه هر دوستى مىخواهد كه با محبوب خود خلوت كند ، اينك من اى موسى مطّلعم بر احوال دوستان خود ، و نظر لطف به سوى ايشان دارم ، چون پردهء شب ايشان را فروگرفت ديدهء دلهاى ايشان را مىگشايم ، و عقوبتهاى خود را بر ديده‌هاى ايشان مىدارم ، با من به نحوى مخاطبه مىنمايند كه گويا روبرو با من سخن مىگويند ، و گويا مرا مىبينند ، و حاضرانه با من سخن مىگويند ، اى پسر عمران از دل خود خشوع و رقّت براى من بياور ، و بدن خود را براى من شكسته و خاضع گردان ، و از ديده‌هاى خود در تاريكى شب آب بريز ، و مرا بخوان كه من به تو بسيار نزديكم . و مرتبهء محبّت كه اشرف سعادات است مراتب مختلفه دارد ، و به اين درجه عليّه فايز نمىتوان شد مگر به عبادت و بندگى و متابعت شريعت مقدّس نبوى ، و از جملهء بواعث محبّت تفكّر در نعمتهاى منعم حقيقى است ، و چنانچه محبّتهاى بشرى به بسيارى الطاف و مهربانى محبوب در تزايد مىباشد ، همچنين عشق حقيقى به تفكّر در نعمتها و لطفهاى معشوق حقيقى كه در هر لحظه صد هزار نوع از آن بر هر فردى از افراد مخلوقات دارد زياده مىگردد . چنانچه منقول است از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود به اصحاب خود كه : خدا را دوست داريد براى نعمتهائى كه روزى شما گردانيده ، و مرا دوست داريد از براى خدا ، و اهل بيت مرا دوست داريد براى من « 1 » .

--> ( 1 ) بحار الانوار 27 / 76 ح 5 .